Wat je aandacht geeft groeit en bloeit!

Hoi

Profielfoto Arthur Krijgsman

Welkom op mijn webpagina! Dit is mijn ‘privé’ website, waar ik verschillende kanten van mezelf laat zien die mij tot ‘Arthur’ vormen en waar duidelijk wordt wat ik allemaal doe.

Ik ben Arthur Krijgsman en woon in de prachtige stad IJsselstein bij Utrecht. Ik ben op dit moment 45 jaar, maar heb soms het gevoel dat ik nog maar net ben gestart met leven. Lange tijd heb ik gedacht dat er een soort ‘einddoel’ moest zijn. Een soort verzadiging in de balans tussen werk en privé. Inmiddels ben ik erachter dat die gedachte vooral door mijn opvoeding/cultuur komt, maar niet bij mij, en ik denk ook niet in deze tijd, past! Vaak ergens anders mee bezig zijn past daar wel bij. Telkens nieuwe dingen leren en nieuwe uitdagingen aangaan, ook (of misschien wel juist?) als het moeilijk wordt. Als iemand tegen mij zegt: “dat kan niet”, ga ik zoeken waarom dat dan niet kan en naar de mogelijkheden hoe het dan wel kan. Hoe ouder ik word des te meer vragen ik heb. Ik neem niets meer zomaar voor ‘waar’ aan, zonder me telkens weer af te vragen om welke waarheid dat dan gaat? Hoe kan het bijvoorbeeld dat er mensen sterven van de honger, en ik in de winkel niet weet welke soort chips of snoep ik moet kopen, omdat er zoveel is? Hoe kan het dat nog niet iedereen in de wereld schoon drinkwater heeft, maar wel iedereen een grote tv en een mobieltje die ze ook kunnen gebruiken? Waarom is een peniskoker hier strafbaar? (niet dat ik ‘m zou willen dragen hoor haha :-), maar in andere culturen net zo iets als een stropdas hier (waar dient dat eigenlijk voor, zo’n stropdas? 😉 ). Waarom zijn mensen vaak zo bang en maken we vaak vanuit die angst keuzes voor onze (en vaak ook voor andere) levens?

Op dit moment ben ik: mezelf, man van Kristel, vader van Melvin en Tiemon, leerkracht (ik verhuur mezelf als zzp-er), fotograaf bij Artstel Fotografie, coach bij ‘Kindercoach Arthur’, lief en soms stom. Ook blog en vlog ik via verschillende (sociale) media. Ik houd van lekker eten, leuke films, muziek, en ik geniet van het telkens weer observeren van mensen, wat in veel van mijn werkzaamheden ook telkens weer terugkomt.

Op TikTok geef ik in mijn profiel al goed aan welke kernwoorden bij me horen en dat zie ik ook echt zo:

Schermprint van TikTok account Arthur

 

Ben je op zoek naar een fotograaf? Denk dan eens aan mij en kom een kijkje nemen op: www.artstel.nl om te zien of mijn foto’s passen bij jouw smaak.

Loop je af en toe vast in de opvoeding of heb je daar vragen over waar je zelf even niet uit komt? Denk dan eens aan mij als kinder- en opvoedcoach. In 2017 heb ik daar een opleiding voor gevolgd en het past helemaal bij mijn eigen visie op het leven: aandacht geven wat je wil zien groeien en bloeien. Als coach duik ik namelijk niet in het probleem, maar in de oplossing. We gaan samen op zoek naar wat voor jou en je kind wel werkt. Meer informatie kan je vinden op mijn website van Kindercoach Arthur: www.kindercoacharthur.nl.

Als Meester Arthur ben ik hard aan de weg aan het timmeren om mijn visie op basis van gelijkwaardigheid door te voeren in het onderwijs. Op scholen waar kinderen een stem hebben op basis van sociocratische besluitvorming wordt bijvoorbeeld niet gepest. Pesten is in mijn visie onderdeel van een systeem gebaseerd op machtsongelijkheid. Dat is al meerdere keren bewezen over de hele wereld! Er zijn verschillende scholen in Nederland waar kinderen echt meetellen als volwaardig mens, maar die worden vaak veroordeeld door de massa en moeten vaak sluiten, omdat dergelijke scholen niet binnen het huidige systeem passen en er daarom ook geen geld is vanuit de overheid. Dat is voor mij een teken dat ons huidige systeem oorzaak is van pesten en veel meer ellende, zoals uitval van kinderen, omdat ze het niet meer aankunnen. De prestatiedruk, het constant worden vergeleken met anderen als het gaat over je eigen ontwikkeling. We geven onze kinderen zelfs onvoldoendes als het over hun eigen ontwikkeling gaat. Dat is het systeem wat we met elkaar in stand houden en ditzelfde systeem zorgt er nu voor dat we over 100 jaar allemaal dood zijn, omdat we onze wereld kapot maken, maar ondertussen blijven we het maar angstvallig vasthouden en vinden dat het ‘normaal’ is, omdat erbuiten denken onrust veroorzaakt die ons brein (nog) niet aankan. Is dat zorgen voor jezelf, de ander en je omgeving? Ik vind van niet, maar ik ben ook onderdeel van datzelfde systeem. Mijn brood zit ook nog in plastic. Sterker nog, mijn biologische vlees of vegan vleesvervanger zit ook verpakt in plastic doosjes… Ik rijd ook op de snelweg en kook met gas.. en woon ook graag met een dak boven mijn hoofd en samen met mijn gezin. Ik ben ook mens en ik ben daar blij mee! We kunnen ook niet ineens een ander worden of zijn, dat wil ik ook niet, maar ik denk wel dat we meer onszelf durven mogen worden/zijn, en dat we veel meer ‘waarheid’ mogen bevragen waarom dat dan waar is? Kinderen doen dat gelukkig al van nature. Helaas ‘slaan’ we dat er vaak uit in school, terwijl school denk ik juist bedoeld is om die vragen te blijven stellen en uit te zoeken! Onderzoeken, ontdekken en ondernemen. Daar gaat het toch om in het leven? Competentie, autonomie en relatie (verbinding met jezelf en de ander) zijn voor mij de andere kern-behoeftes. Voor mezelf en voor de kinderen in de klas.

Kijk maar naar de film ‘Down to Earth’ (Rolf Winters). Ik denk dat je dat doet door te leren wie je bent, wat je leuk vindt om te doen, dat andere mensen altijd anders zijn, dat je voor jezelf, de ander en de wereld moet zorgen, kritisch moet zijn, weerstand mag bieden, gelijkwaardige omgang met anderen mag hebben, vrij mag zijn, waarbij jouw vrijheid stopt, waar de vrijheid van de ander begint. Dat geldt in mijn ogen niet alleen voor je naaste buurman, maar voor al het leven op onze planeet. Moeten we bijvoorbeeld vlees blijven eten, terwijl we al met meer dan 9 miljard mensen zijn op de planeet? Is de economie waarin altijd maar meer en meer geld verdient moet worden wel de juiste economie? Als plastic zo’n groot probleem is, waarom wordt dan bijna alles in plastic verpakt? Zijn industrieën wel goed voor de mens, voor de wereld? Hoe kan het dat het grote geld in bezit is van ongeveer 3% van alle mensen? Hoe kunnen we bruggen met elkaar bouwen? Hoe kan het anders? En zo kan ik nog wel even doorgaan met vragen stellen, waarvan ik vind dat alle mensen daar al op jonge leeftijd over na ‘moeten’ denken, omdat we het anders inderdaad niet zullen overleven als mensheid.

Graag kom ik een keer op jouw school, bij ouderavonden of onderwijsbijeenkomsten, meer vertellen over sociocratie, natuurlijk leren, hoe leerlingen een stem kunnen krijgen, sociale media en ICT vraagstukken.

Meer informatie over mezelf als Meester Arthur kan je vinden op mijn website: www.meesterarthur.nl