Mooi leven

De afgelopen jaren zit ik heerlijk in mijn vel. Na het herstel van de longontsteking (2018) en het herontdekken van wat ik wel en niet kon (de periode daarna), ben ik nu alweer een jaar in dienst bij Partou in combinatie met mijn eigen bedrijven (pedagogiek en fotografie). Ben ik nog steeds alcoholvrij (trots) en als het even niet gaat (zoals ik ineens vaak hoofdpijn had) zoek ik uit waar dat door komt en kom ik er weer vanaf. (in dit geval bleek dat ik niet meer tegen teveel cafeïne kan. In beperkte mate gelukkig nog wel, dus thee gaat prima, maar van koffie krijg ik hoofdpijn). Tijdens het herstel van de longontsteking ben ik (samen met Kristel) dagelijks gaan wandelen. Dat doen we nog steeds en in 2019 zijn we daarnaast ook gestart met hardlopen. Vorige week heb ik voor het eerst de 21,1 km gelopen en dat in een (voor mij) mooie tijd van 2:03. Ik denk er serieus over na om ook nog eens de 42,2 te lopen… leuke uitdaging, maar nu nog niet mogelijk. De opleiding tot pedagogisch coach / beleidsmedewerker heb ik afgelopen februari gehaald. Ook ehbo voor kinderen en bhv is dit jaar gelukt. De zoektocht naar een passende functie (2 dagen in loondienst als pedagogisch coach) heb ik daarin nog niet gevonden. Ik verwacht dat dit binnenkort op mijn pad komt, als ik er zelf aan toe ben. Ik heb weer mooie dingen ontdekt in het onderwijs, via Sparkling Kids, waar ik zelf niet meer vond wat ik zocht, maar waar ik nu plek heb gemaakt voor mensen die dat wel zoeken. Helemaal goed dus en ondanks dat ik mezelf niet (meer) in dat type onderwijs zie staan, gun ik hen en de kinderen het allerbeste. Maar hoe de piep zet ik dit alles nu om in een gedicht? Ach, waarom zou ik. Het leven is veel te mooi om me zorgen te maken of ik iets wel of niet in rijmvorm giet. Deze tekst laat toch ook prima zien hoe ik in mijn vel zit. Hoe ik telkens zoek naar balans, door te doen, te ervaren, te leren, en weer door te gaan met leven, te ontdekken, te onderzoeken en te ondernemen. Volgend jaar ga ik me meer richten op systemisch coachen en wil ik meer doen met familie- en organisatieopstellingen. Weet jij daar veel van? Dan kom ik graag een keer een bakkie thee drinken om verhalen uit te wisselen.

Je hoeft niet ziek te zijn om beter te worden,
en soms .
Want wie nooit de sombere kant heeft gekend,
.

Langzaam steeds een beetje beter,
telkens twee stappen terug en drie stappen vooruit.
Gezond en duurzaam leven,
soms friet, maar altijd groente en fruit.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

Scroll naar top