Arthur Krijgsman

Het driehoekgesprek

meisje op bed

Op 1 van de scholen waar ik heb gewerkt hadden kind, ouder en ik om de 6 weken een zogenaamd ‘driehoekgesprek’. Daarin konden we alle drie aangeven hoe we het vonden gaan op school en wat (het kind) wilde leren en dacht nodig te hebben om verder te ontwikkelen. Vaak gebruikte ik daarvoor pictogrammen, maar als 1 van ons zelf iets wilde benoemen kon dat natuurlijk ook. Het was een school waar we allemaal mens mochten zijn in een gelijkwaardige setting. Of je nu 40 was, of 4, dat maakte daar niets uit.

Ik sprak altijd van te voren af waar en hoe laat we het gesprek zouden voeren. Dat mocht op school zijn, maar soms kwam het beter uit als we het bij kind/ouder thuis zouden doen. Er was een een meisje van 5 uit mijn groep die dolgraag wilde dat ik een keertje bij haar thuis kwam. Ik en haar ouders wisten dat, dus sprak ik af om het driehoekgesprek bij haar thuis te doen.

Die avond kwam ik binnen en ze was helemaal blij en enthousiast. Ze liet me het hele huis zien en ik moest gelijk spelletjes mee gaan doen met spullen die ze mooi vond. Na een eerste kopje thee wilden ouders en ik starten met het driehoekgesprek en we vroegen haar waar ze wilde zitten. Ze antwoordde direct: “Op mijn bed natuurlijk!”

Dus gingen ik, haar ouders en zij zelf op haar bed zitten en hebben we daar het hele gesprek gevoerd. Haar oudere zus riep af en toe: “Voor schut, voor schut”, maar het kon ons niet schelen wat zij ervan vond, want het ging nu niet om haar. 😉 Wij vonden het prima, en het zat lekker zacht.  We bleven het hele gesprek zitten en zo werd dat toch wel de meest bijzondere locatie (tot nu toe) waar ik ooit een driehoekgesprek heb gevoerd! 🙂