Wat je aandacht geeft groeit en bloeit!

Monthly Archives: april 2018

Mijn dood

Dit gedicht heb ik geschreven in een periode dat ik nadacht over mijn leven (mijn dood). Ik mis al zoveel mensen om me heen. Erger me soms aan het feit dat als iemand dood is, de persoon zelf ineens foutloos lijkt te zijn? Alsof ik nooit iemand heb gekwetst, nooit iemand verdrietig of boos heb gemaakt? Met de beste bedoelingen iemand volledig heb beschadigd..  Maar ik heb gelukkig ook herinneringen van veel knuffels, die ik mocht geven. Ik heb veel mensen geraakt, ook geestelijk. Ik heb al veel liefde mogen geven en ook al heel veel ontvangen. Ik heb veel mooie dingen gedaan die ik nooit had willen missen, zoals Kristel, Melvin en Tiemon! Als ik ga, als het moet, dan ga ik tevreden, ik hoop alleen wel dat ik nog lang in gezondheid mag genieten van het leven!

Daar is hij dan,
mijn laatste daad.
mijn begrafenis,
en iedereen staat,
om mijn kist.

Huilende gezichten,
troostende woorden,
Op dit moment,
speelt Epica de akkoorden.
Ik word gemist.

Prachtige verhalen volgen,
het lijkt wel of ik niets fout kon doen.
Wat een belevenissen,
wat een rijk leven, nu en toen.
Ik voel me bemind.

Langzaam vertrekt mijn kist naar achteren.
Op het veld staat een mooie steen.
Waarom toch, nu al?
Ik kijk om me heen,
en voel me net als een jong kind.

De warme harten,
Al die mensen om me heen.
Nu weet ik het zeker:
Ik was nooit ‘echt’ alleen.

Nu volgt mijn laatste reis.
Mijn emoties neem ik mee.
Op naar het grote niets.
‘Rust zacht’, zeggen ze,
Ik heb echt genoten.
Ik ga tevree!